 |
 |
|
|
|
|
Peygamberimizin Çocukluğu
Hazreti
Peygamber, doğduğu zaman, babası Abdullah'ı göremedi. Çünkü Abdullah. oğlunun
-sallallahu aleyhi ve sellem- in doğumundan iki ay önce, Şam (Suriye) seyahatinden
Mekke'ye dönerken, Hicaz şehirlerinden Yesrib (Medine) de hastalanmış, bu yüzden
ticaret kafilesinden ayrılarak orada vefat etmişti. Yirmibeş yaşındaydı.
Babasından, Rasûl-i Ekreme miras olarak: Beş
deve, bir sürü koyun, "Ümmü Eymen" adında Habeşli bir câriye ile doğduğu
evi kaldı.
Dedesi Abdülmuttalib, yedi gün sonra,
torununa "Muhammed" adını verdi. Annesi Âmine de "Ahmed" dedi.
— Hani Meryem oğlu Îsâ: — Ey İsrâiloğullan:
Ben, Allah’ın size gönderdiği Resûlüyüm. Benden evvel "Tevrât"ı tasdik
ederim. Benden sonra, "Ahmed" adında gelecek Peygamberi de müjdelerim, demişti.(80)
Üç veya yedi gün çocuğu, annesi Âmine
emzirmişti. Fakat, annesinin sütü yetmediği için, bir müddet, amcası Ebû Leheb'in
azadlısı Süveybe de emzirdi. Süveybe, Rasûl-i Ekrem'in diğer amcası
"Hamza"ya da meme verdiği için, Hamza, Rasûl-i Ekrem'in süt kardeşi oldu.
Süveybe'den sonra, Peygamberimize, dedesi Abdülmuttalibin
hizmetçisi Mirhava, süt verdi. Fakat esas süt annesi: Halime oldu.
Arablarda bir âdet vardı (bu âdet Şam Emevî
saltanatına kadar devam etmişti): Mekke'nin havası ağır olduğu için, yüksek
aileler, yeni doğan çocuklarını havası daha güzel yakın köylere gönderirlerdi. Bu
gelenek, aynı zamanda çocukların iyi ve fasîh bir Arabca öğrenmesini, bozulmamış
Arab âdeti üzere yetişmesini sağlardı.
Halîme, Sa'doğullarındandı (81). Kocası Hâris
idi. Rasûl-i Ekrem, burada dört yaşına kadar kaldı. Dört tane süt kardeşi vardı.
Bunlardan Şeymâ'nın çocuğa bakım işlerinde annesi Halîmeye pek çok yardımı olmuştu.
Dört yaşına bastığı zaman, süt annesi
Halîme, çocuğu Mekke'ye götürdü. Öz annesi Âmine'ye verdi. İslâm tarihçilerinin
bildirdiğine göre, Halîme, Rasûl-i Ekremde gördüğü hârikulâde hallerden ürktüğü
için, annesine teslime mecbur kalmıştı (82).
Dört yaşından altı yaşına kadar
peygamberimiz, Âminenin yanında bulundu, onun şefkatiyle büyüdü. Altı yaşında
iken, oğlunu Âmine, Yesrib (Medine) e götürdü. Hem babası: Abdullah'ın mezarını
ziyaret etmek, hem de Hazreti Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem- in akrabası bulunan
"Neccâroğulları" ile oğlunu görüştürmek istedi.
Âmine, Medine'de bir ay kaldı. Mekke'ye dönerken
"Ebvâ" köyünde, yirmibir yaşındayken vefat etti. Çocuğu, Ümmü Eymen
beraberinde Mekke'ye götürdü, dedesine teslim eyledi: (83).
Görülüyor ki, Peygamberimiz, doğumundan önce
babasından öksüz, altı yaşında annesinden yetim kalmıştı.
Altı yaşından sekiz yaşına kadar, çocuğa
dedesi Abdulmuttalib baktı. Seksen yaşına gelmiş olan Abdulmuttalib de ölünce,
"Yetim"i Ebûtâlib aldı. Bağrına bastı. Ebûtâlib, Rasûl-i Ekremin öz
amcasıydı (84)...
M.Zekâ Konrapa
|
|
|