Müslümanlara Gelince:

    "Deki: Ben ancak Rabbimden bana vahyolunana uyarım" (A'raf suresi: 203) ayetiyle, parolasını almıştır.
    "Ben ancak bana vahyolunana uyarım, Ben Rabbime karşı gelirsem, büyük günün azabına uğramaktan korkarım." (Yûnus suresi: 15)
    "O (Kur'an) koğulmuş şeytanın sözü değildir. O halde nereye gidiyorsunuz? O bütün alemlere öğüttür." (Tekvîr Suresi: 25-26-27)
    Kur'an'ın vahyi, ilkel ve medeniyetten uzak olan toplumların hayat tarzlarında köklü inkılablar yaparak, onları her türlü sıkıntıdan kurtarmışsa, bugün eğer insanlık tekrar Allah'ın vahyine müracaat ederse, aynı inkılabı yine yapar, yeter ki müslümanlar onu işlemesini bilsinler.
    Bir buçuk asırdır her türlü buhranı, sıkıntıyı yanlış kaynaklara müracaat ettiği için yaşayan ülke insanı, bu sıkıntıdan ancak vahiyle (Allah'ın buyruklarıyla) kurtulabilir.
    Kur'an dışı vahiyleri senelerdir baskı ve dayatma ile insanların hayatlarına hayat tarzı olarak kabul ettirmeye çalışan zihniyet ve bu zihniyetin kurduğu rejim kokuşmuştur. Bu kokuyu daha fazla teneffüs edecek tahammülümüz de yoktur.
    Allah bile kendi varlığının kabul veya reddinde insanları serbest ve hür bırakırken, baskı ve dayatmalarla insanları yanlışlara zorlayanlar tarihe kara bir leke olarak geçmişlerdir.
    Kafir bir yönetim hayatını sürdürebilse bile, zâlim bir yönetimin ömrü, ihmale değil, mühlete irtibatlanmıştır.

Abdullah Büyük