f) İbâdetlerin Devamlılığı

"Ve sana yakîn (ölüm) gelinceye kadar Rabbine ibâdet et!" (Hicr 15/99)       "Kimsenin kimseye fâidesi olmadığı o zaman için hazırlık yapmalıyız. Bu sebeble tam ihlâs üzere Allâh Teâlâ'nın emrettiği şekilde kulluk vazîfemizi îfâya yeltenmeliyiz. İhlâsı ve îtikâdı zayıf kimseler niyetlerinin çürüklüğü yüzünden amellerinden istifâde edemez ve Cehenneme sürüklenirler. îtikâdı sağlamlaştır-dıktan sonra Kur'ân-ı Kerîm'in ahkâmını harfiyyen yerine getirmeğe, yani Cenâb-ı Vâcibu'l- Vücûd hazretlerinin yasak kıldığı şeylerden kaçınmağa ve emretdiği ferâiz ve teferruatını îfâ etmeğe gayretli olmalıyız. Namazlarımıza, oruçlarımıza büyük bir engin gönülle devam ederken, kul hakkından korkmalıyız, ancak zâlimler Allâh'dan korkmadıklan için kul hakkı yemekden, kula eziyet etmekden kendilerini alamazlar. Ahlâkî durumumuzun inkişâfına, teâlîsine ihtimam etmeliyiz. Sonra âilemiz, çoluk çocuğumuz Allâh Teâlâ'nın yed'imizdeki emânetleridir. Her hususda onlarla meşgul olmak ve onlara hakîkatı bildirmek ve onu tatbîk       etdirmekle yükümlüyüz." (Altınoluk Sohbetleri-2 s: 85)       "Hülâsa yapacağımız iş, Cenâb-ı Hakk'ın bize hibe ettiği hayatı değerlendirmektir. Ne zamana kadar? Ruhumuz cesedimizden ayrılana kadar.. " (Sâdık Dânâ, Altınoluk, Haziran 1996)

Yusuf Demireşik