DUA HAKKINDA GELEN HABERLER :
     Kâ'b b. Acre (r.a) der ki : "Biz, Allah Rasûlü'ne kendisini nasıl selâmlayacağımızı (O'na nasıl salâvât getireceğimizi) sorduk. O da şöyle deyin buyurdu ve yukard ki salavât dualarını bize talim buyurdu."

SALÂVÂT GETİRMENİN HÜKMÜ :
     1 - Farz Olan Salâvât : Hayatta bir kere Peygamberimize salavât getirmek.
     2 - Vacib olan Salâvât: Efendimizin ismi anıldığı zaman salavât getirmek.
     3 - Sünnet Olan Salâvât: Namazda tahiyyattan sonra son oturuşta, bilhassa yukardaki gibi salavât getirmek. Dolayısıyla beş vakit namazda bu dua, iki sabah, üç öğle, üç ikindi, iki akşam, beş yatsı namazında olmak üzere toplam onbeş kere okunur. İkindi ile yatsının ilk sünnetlerinin ilk oturuşlarında da bu duaları okumak sünnettir. İnsanların çoğu ise bundan habersizdir.
     DUANIN AÇIKLAMASI :
     Allâhümme salli alâ Muhammed : Allâhım selâm olsun Muhammed'e. Sıradan bir insan değil, Allâh'dan sonra mahlukâtının en üstünü olan bir zatı selâmlamak, elbetteki rastgele cümlelerle olmaz. Bunu çok iyi bilen sahabe, bu konuyu bizatihi kendilerine danışıyorlar ve nasıl selâmlanacağını O'ndan öğreniyorlar. İşte bizde rastgele sözlerle, rastgele bir şekilde değil, O'nun bize armağan ettiği ve O'nun hoşnut olacağı sözlerle O'nu selâmlıyoruz. Hem de Allah'ın selâmı il®. Selâm olsun'nun manası ise : "Adını, davetini yüceltmek, şeriatını, nizamını kıyamete dek sürekli kılmakla, dünyada O'nu yücelt, şan ve şerefini artır Allâhım. Ahirette de ümmetine şefaatçi kılarak, ondan başka hiç kimseye nasip olmayacak olan Makâm-ı Mahmud (övülmüş makam)' a O'nu ulaştırmak ve bütün canlıların önüne geçirmekle O'nun şerefini, büyük ve yüce eyle Allâhım", demektir. Aslında biz bu şekilde dua etsek j&e, etmesek de O'nun hem dünyada hem de ahirette şan ve makamı en büyük. Çünkü O'nun şan ve şöhretini yüceltmeyi bizzat Allah üzerine almış. En son ve en üstün Peygamber olarak O'nu gönderen O'nun nizamınıçağlar üstü, evrensel bir nizam yapan O. O'nun kitabı Kur'an'ı kıyamete kadar korumasını üzerine alan O. Hep O, hep O. O'nun yücelttiğini ise hiç kimse al-çaltamaz. O'nun alçalttığını hiç kimsenin yü-celtemeyeceği gibi. Yani Efendimizin bizim bu dualarımıza hiç mi hiç ihtiyacı yok. Lâkin bizim bu duaları etmeye ihtiyacımız var. Zira biz bu duaları etmekle, değer ve sevab kazanmış, Rabbimize karşı yakarışlarımızı süslemiş olmaktayız. Hasan b. Sâbit'in dediği gibi. "Ya Rasûlullah! Seni öven şiirler söylemekle hâşâ size bir değer, bir şeref kazandırmış olmuyorum. Fakat sizi övmekle sözlerimi süslemiş, değerlendirmiş oluyorum." *»
     Ve alâ âli Muhammed : Muhammed'in âline de selâm olsun Allâhım. Yani Müslüman olanlarına veya Nevevî'nin dediği gibi daha geniş mânası ile tüm Muhammed ümmetine aynı şekilde selâm olsun. O'nun ümmetinden olmaya layık herkese.
     Kemâ Salleyte Alâ İbrahime ve alâ âli İbrahim:
     İbrahim ve âline selâm ettiği gibi selâm Yâ Rabbi. O kutlu aileye selâm ettiğin gibi. Burada bu benzetmeden Hz. İbrâhimin, Hz. Muhammed'den üstün olduğu anlaşılmamalıdır. Peygamberlik rütbesini taşıma adına bütün Peygamberler eşittir. Lâkin üstünlük bakımından Efendimiz onların en üstünüdür. Bütün mareşal rütbesini taşıyanlar rütbe olarak aynı değerde olmalarına rağmen, kendi aralarında birbirlerinden farklı farklı oldukları gibi.
     İster istemez insanın aklına geliyor, Kur'an-ı ' Kerim'de yirmibeş Peygamberin ismi geçtiği halde niçin burada özellikle ibrahim (a.s)'ın ve sadece O'nun ismi anıldı da, bir başka peygamber değil, diye. Evet Niçin İbrahim peygamber? O'nunda diğerlerinin yanında ayrı bir yeri ve değeri var da onun için.
    Halbuki Peygamberimiz bir hadislerinde; "Tüm peygamberler babaları bir kardeş mesabesindedirler, anneleri ayrı ayrı olsa da. Onların hepsinin dini de birdir. (İsiâmdır)" Buna rağmen niçin diğerleri değilde İbrahim (a-s)?
    Çünkü ibrahim peygamber hem Arablar ve hem de bu ümmet tarafından daha çok tanınmakta ve diğerlerinin arasında ayrı bir yeri ve değeri varda ondan. Çünkü onun hakkında Kuı"an şöyle diyordu : "Şüphesiz sizin için İbrahim ve onunla beraber olanlarda uyulacak güzel örnekler vardır." (mûmtahİne :4) O İbrahim peygamber ki putperestlikle amansız ve tarihi bir mücadele yapmıştı. Bu uğurda tüm her şeyini seferber etmekten geri durmamıştı. Çünkü O'ydu canını nirâna (ateşe), kalbini rahmana, gönlünü irfana, dilini burhana (delili konuşmaya), oğlunu kurbâna, malını da ihvana (mümin kardeşlerine) bezneden, feda eden. Yani O, Allah uğruna her şeyinden vazgeçmesini bilmişti, geride en güzel örnekler bırakarak. Öyleyse 'İbrâhime selâm olsun." (SAFFAT:109)
    O'nun daha başka özellikleri ve güzellikleri de var. Oda Kabe'nin kutlu temellerini yükseltirken başta Peygamberimize olmak üzere, tüm ümmete dua ediyordu, kurbanlık oğlu İsmâîl ile birlikte. Hem de Kur'an'a geçecek bir dua ile :
    "Ey Rabbimiz! İkimizi de Sana teslim olanlardan kıl. Soyumuzdan da Sana teslim olanlardan bir ümmet yetiştir. Bize ibâdet yollarımızı göster, tevbemizi kabul buyur. Çünkü tevbeleri daima kabul eden, merhametli olan ancak Sensin. Ey Rabbimiz! İçlerinden onlara Senin âyetlerini okuyan, kitabı ve hikmeti öğreten, onları her kötülükten arıtan bir Peygamber gönder. Doğrusu güçlü ve Hakim olan Sensin." (bakara : 129-130)
    Bu ayeti kerimede gönderilmesi istenen Rasûlden kasıt bizim Peygamberimizdir. Çünkü İsmâîl (a.s)'ın soyu içerisinde, bizim peygamberimizin dışında bir başka peygamberin gelmediğinde ittifak vardır. Nitekim Peygamberimiz şöyle buyurmaktadır: "işte Hz. İbrahim ve oğlunun yıllar öncesi yaptıkları bu duasına bir şükrânelik olarak, Muhammed ümmetine namazlarında salâvat duaları ta'lim ve tavsiye olunmuştur."
     İbrahim peygamberin isminin anılması He tarihi tevhid bağı ve din bağı bir kere daha tekrarlanmış oldu. Müslümanın tarihi ile Hanîf İslâm dinin tarihi. Zaten Hz. Adem (a.s)'den itibaren gelen bütün Peygamberler ve ümmetleri arasında kopmaz bir din birliği vardır.
     İnneke hamîdün Mecîd : Şüphesiz ki hâmid ve Mecidsin Allâhım! Hamîdsin, yani övülmeye layık olan, övülmek, sânından olan, tüm yaptıkları ile kı-nanmayıp övülen, her halükârda hep övülmeye layık olansın. Mecîdsin, yani Senin şanın, şerefin pek yücedir. Nimetlerini acilen, haketmeden, peşin peşin kafir -mümin tüm kullarına sunmakla övülmeye layık olan, hakedenlere azabını geciktirmekle lütuf ve keremi sonsuz olan Sensin Yâ Rabbi. Bu ifade İbrahim (a.s)'ın ihtiyarlığında oğlu ishâk (a.s)'ın doğacağını müjdelemeye ge    len meleklerin, Allah'ı öven sözlerinden alınmadır.
     (BK: HÛD: 73)   
     Ve dua, yine tevhid ile", Allah'ın şanını yüceltmekle son buldu.
     İkinci duada da aynı lafızları tekrarlıyoruz. Şu farkla ki onda da Bârik diyoruz. Yani mübarek kıl.bereketli kıl. Sonu olmayanlardan, saman alevi gibi gelip geçici olanlardan kılma Ya Rabbi manasına.