Ayıp

        Canlı organizmanın en küçük parçası olan hücre son derece maharetli bir kimyagerdir. Çünkü hem kendi hayatiyetini devam ettirmek, hem  ' de üyesi bulunduğu hücre topluluğunda kendisine düşen vazifeleri yerine getirmek için çok kısa zamanda binlerce makro molekülü sentezler ve bir o kadarını da parçalar. Bu işleri yaparken de katiyyen israf yapmaz, vazifesiz bir tek molekülü bile sentezlemez. Hatta  bazen bir moleküle birkaç vazife yükler. Yâni maksimum ekonomi prensiplerine göre çalışır. Yaptığı işlerde mükemmel mantık kâidelerini  uygular. İşte bu yüzden bazı meşhur biyokimyacılar "hücrenin moleküler mantığı" tâbirini kullanmışlardır. Halbuki hücre tamamen cansız  maddelerden ibârettir. 0 halde şuurlu ve mantıklı hareketini ne ile izah edebiliriz?
        Hücre maharetli bir kimyagerdir demiştik. Sebebine gelince; Hücre binlerce molekülü bir kaç basit maddeden sentezler ve bu moleküllerin  görevi bittikten sonra tekrar aynı basit maddelere çevirerek dışarı atar. Meselâ sadece yirmi çeşit amino asitten binlerce farklı yapı ve görevi olan  proteinleri imâl eder. Bir bakteri hücresi yaklaşık 3000 çeşit proteini 20 adet amino asitten, aynı reaksiyon ortamında, doğru oranlarda aynı anda ve  çok kısa bir zamanda sentezleyebilmektedir. Bir tek proteini bir kaç saniyede sentezler.
        Halbuki protein sentezi kimyacılar tarafından ilk olarak 1969'da yapılabildi. İyi bir kimyager çok basit bir proteini  sentezleyebilmek için bir çok pahalı madde ve kompleks otomatik cihazları kullanır, yüzlerce değişik işlemleri uygular ve aylarca   çalışması gerekir. Hele bir kaç maddeyi aynı anda aynı kapta ve aynı maddelerden başlayarak sentezlemeyi hiç düşünmez. Çünkü  imkânsız olduğunu bilir.
        Hücrenin yaptıklarına şöyle bir örnek daha verebiliriz. Bir ev hanımı bir miktar su, un, yağ ve biraz da tuz alıyor. Aynı tencerede, aynı anda  ve çok kısa bir zamanda hem çorba, hem pilav, hem sulu köfte, hem de baklava pişiriyor. Acaba mümkün mü? 0 halde şuursuz küçük bir hücre,  şuurlu bir ev hanımının ve maharetli bir kimyagerin yapamadığını nasıl yapabiliyor? Bu ilmi nereden öğrenmiştir. Düşünmeye değmez mi?
        Dahası var. Hücrede cereyan eden kimyevi reaksiyonlarda verim yüzde yüzdür. Yani hiç yan ürün meydana gelmez. Bu da  günümüzdeki modern kimyacıların hayal bile edemedikleri bir şeydir. Çünkü hiçbir kimyevi reaksiyonda yüzde yüz verim elde edilemez.  Mutlaka yan ürün olur.
        Hücreler tek başlarına yaşayabildikleri (bakteriler gibi) gibi, toplu halde de yaşarlar. Bu durumda daha da büyük vazifeler yaparlar.  Trilyonlarca hücrenin beraberce çalıştığı bir canlıyı meselâ yaklaşık 80-100 trilyon hücreye sahip bir insanı düşünelim. Bu hücrelerin her biri kendisi  için gerekli olan bütün işleri yaptığı gibi, diğer hücrelerle ortak olarak vazifesini de yapar. Böylece trilyonlarca hücre hiç haberimiz olmadığı halde  fevkalâde intizamlı bir ordu gibi çalışarak yaşamamıza hizmet ederler. Bu ordudaki fertlerin hiçbirinin ilmi ve şuuru olmadığına göre, acaba bunları  idare eden kimdir? Bir insanı meydana getiren, hücreleri idare eden, o insanlardan habersiz olur mu?
        Vücûdumuzda gayesiz ve başıboş bir tek hücresi, hatta bir tek atomu olmayan insan gayesiz ve başıboş olabilir mi? Bu vazifesini araştırıp  öğrenmeyene, büyük bir kimyager bile olsa, insan denilebilir mi? Varın kararı siz verin.

Düşünen İnsanlar İçin (dökümanlarından)