(Afviçok.)

    Afv, intikâmın zıddıdır. Allahu teâlâ bâzı suçlulan intikâ-miyle muahaze eder, bâzı suçlulan da afviyle sevindirir. Hakîkaten bahtiyar olanlar, Allah'ın afvine erenlerdir. Bunlann belli başlı vasıfları şudur:
    Allah teâlâ'ya ve Âhiret gününe inancı olan, yaptığı günâfc-lann bir kötülük olduğunu bilerek yüzü kızaran ve bu duygunun zorlamasiyle günâhlarına tevbekâr olanlardır. Bunlara karşı, Allahu teâlâ'nın afüv ve hilmiyle muâmele buyurması ne büyüklüktür. Ne büyük hayır ve rahmet, ne geniş ihsan ve keremdir. El-Hamdü li'llâh.

Îlâhi Peygamberler ve Peygamberimiz (s.a.v.)